tag:blogger.com,1999:blog-23019028928058450512011-07-30T09:00:06.896-07:00สำหรับนักศึกษาและผู้สนใจ เกี่ยวกับกฏหมาย แจ้งข่าวสาร ต่างๆ ของ นิติศาสตร์ รามคำแหง สุรินทร์ รุ่น 2psarunphttp://www.blogger.com/profile/15166932643511198415noreply@blogger.comBlogger71100tag:blogger.com,1999:blog-2301902892805845051.post-69051006311099528632010-10-18T09:08:00.000-07:002010-10-18T09:12:11.920-07:00มาตรา 5 ในพระราชบัญญัตินี้ "นายจ้าง" หมายความว่า ผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้ และ หมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากนายจ้างให้ทำการแทน ในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคล หมายความว่า ผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้น และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมาย จากผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลให้ทำการแทน "ลูกจ้าง" หมายความว่า ผู้ซึ่งตกลงทำงานให้แก่นายจ้างเพื่อรับค่าจ้าง "สภาพการจ้าง" หมายความว่า เงื่อนไขการจ้างหรือการทำงาน กำหนดวันและเวลาทำงาน ค่าจ้าง สวัสดิการ การเลิกจ้าง หรือประโยชน์อื่นของนายจ้างหรือลูกจ้างอันเกี่ยวกับ การจ้างหรือการทำงาน "ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง" หมายความว่า ข้อตกลงระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง หรือระหว่างนายจ้างหรือสมาคมนายจ้างกับสหภาพแรงงานเกี่ยวกับสภาพการจ้าง "ข้อพิพาทแรงงาน" หมายความว่า ข้อขัดแย้งระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างเกี่ยวกับ สภาพการจ้าง "การปิดงาน" หมายความว่า การที่นายจ้างปฏิเสธไม่ยอมให้ลูกจ้างทำงานชั่วคราว เนื่องจากข้อพิพาทแรงงาน "การนัดหยุดงาน" หมายความว่า การที่ลูกจ้างร่วมกันไม่ทำงานชั่วคราวเนื่องจาก ข้อพิพาทแรงงาน มาตรา ๖๑ ในกรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาในวันทำงาน ให้นายจ้างจ่ายค่าล่วงเวลาให้แก่ลูกจ้างในอัตราไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าครึ่งของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำ หรือไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าครึ่งของอัตราค่าจ้างต่อหน่วยในวันทำงานตามจำนวนผลงานที่ทำได้สำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย มาตรา ๖๒ ในกรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดตามมาตรา ๒๘มาตรา ๒๙ หรือมาตรา ๓๐ ให้นายจ้างจ่ายค่าทำงานในวันหยุดให้แก่ลูกจ้างในอัตราดังต่อไปนี้ (๑) สำหรับลูกจ้างซึ่งมีสิทธิได้รับค่าจ้างในวันหยุด ให้จ่ายเพิ่มขึ้นจากค่าจ้างอีกไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำหรือไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าของอัตราค่าจ้างต่อหน่วยในวันทำงานตามจำนวนผลงานที่ทำได้สำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย (๒) สำหรับลูกจ้างซึ่งไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างในวันหยุด ให้จ่ายไม่น้อยกว่าสองเท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำ หรือไม่น้อยกว่าสองเท่าของอัตราค่าจ้างต่อหน่วยในวันทำงานตามจำนวนผลงานที่ทำได้สำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย มาตรา ๖๓ ในกรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาในวันหยุดให้นายจ้างจ่ายค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้แก่ลูกจ้างในอัตราไม่น้อยกว่าสามเท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำ หรือไม่น้อยกว่าสามเท่าของอัตราค่าจ้างต่อหน่วยในวันทำงานตามจำนวนผลงานที่ทำได้สำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย มาตรา ๑๑๘ ให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างซึ่งเลิกจ้างดังต่อไปนี้ (๑) ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบหนึ่งร้อยยี่สิบวัน แต่ไม่ครบหนึ่งปี ให้จ่ายไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้ายสามสิบวัน หรือไม่น้อยกว่าค่าจ้างของการทำงานสามสิบวันสุดท้ายสำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย (๒) ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบหนึ่งปี แต่ไม่ครบสามปี ให้จ่ายไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้ายเก้าสิบวัน หรือไม่น้อยกว่าค่าจ้างของการทำงานเก้าสิบวันสุดท้ายสำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย (๓) ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบสามปี แต่ไม่ครบหกปี ให้จ่ายไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้ายหนึ่งร้อยแปดสิบวัน หรือไม่น้อยกว่าค่าจ้างของการทำงานหนึ่งร้อยแปดสิบวันสุดท้ายสำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย (๔) ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบหกปี แต่ไม่ครบสิบปี ให้จ่ายไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้ายสองร้อยสี่สิบวัน หรือไม่น้อยกว่าค่าจ้างของการทำงานสองร้อยสี่สิบวันสุดท้ายสำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย (๕) ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบสิบปีขึ้นไป ให้จ่ายไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้ายสามร้อยวัน หรือไม่น้อยกว่าค่าจ้างของการทำงานสามร้อยวันสุดท้ายสำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย การเลิกจ้างตามมาตรานี้ หมายความว่า การกระทำใดที่นายจ้างไม่ให้ลูกจ้างทำงานต่อไปและไม่จ่ายค่าจ้างให้ ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุสิ้นสุดสัญญาจ้างหรือเหตุอื่นใด และหมายความรวมถึงกรณีที่ลูกจ้างไม่ได้ทำงานและไม่ได้รับค่าจ้างเพราะเหตุที่นายจ้างไม่สามารถดำเนินกิจการต่อไป ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่ลูกจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอนและเลิกจ้างตามกำหนดระยะเวลานั้น การจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาตามวรรคสามจะกระทำได้สำหรับการจ้างงานในโครงการเฉพาะที่มิใช่งานปกติของธุรกิจหรือการค้าของนายจ้างซึ่งต้องมีระยะเวลาเริ่มต้นและสิ้นสุดของงานที่แน่นอน หรือในงานอันมีลักษณะเป็นครั้งคราวที่มีกำหนดการสิ้นสุดหรือความสำเร็จของงาน หรือในงานที่เป็นไปตามฤดูกาลและได้จ้างในช่วงเวลาของฤดูกาลนั้น ซึ่งงานนั้นจะต้องแล้วเสร็จภายในเวลาไม่เกินสองปี โดยนายจ้างและลูกจ้างได้ทำสัญญาเป็นหนังสือไว้ตั้งแต่เมื่อเริ่มจ้าง มาตรา ๑๑๙ นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างซึ่งเลิกจ้างในกรณีหนึ่งกรณีใดดังต่อไปนี้ (๑) ทุจริตต่อหน้าที่หรือกระทำความผิดอาญาโดยเจตนาแก่นายจ้าง (๒) จงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย (๓) ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง (๔) ฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือระเบียบหรือคำสั่งของนายจ้างอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรม และนายจ้างได้ตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว เว้นแต่กรณีที่ร้ายแรงนายจ้างไม่จำเป็นต้องตักเตือน หนังสือเตือนให้มีผลบังคับได้ไม่เกินหนึ่งปีนับแต่วันที่ลูกจ้างได้กระทำผิด (๕) ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันไม่ว่าจะมีวันหยุดคั่นหรือไม่ก็ตามโดยไม่มีเหตุอันสมควร (๖) ได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ มาตรา ๑๒๐ ในกรณีที่นายจ้างย้ายสถานประกอบกิจการไปตั้ง ณ สถานที่อื่นอันมีผลกระทบสำคัญต่อการดำรงชีวิตตามปกติของลูกจ้างหรือครอบครัว นายจ้างต้องแจ้งให้ลูกจ้างทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสามสิบวันก่อนวันย้ายสถานประกอบกิจการ ในการนี้ถ้าลูกจ้างไม่ประสงค์จะไปทำงานด้วย ให้ลูกจ้างมีสิทธิบอกเลิกสัญญาจ้างได้โดยลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชยพิเศษไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของอัตราค่าชดเชยที่ลูกจ้างพึงมีสิทธิได้รับตามมาตรา ๑๑๘ ในกรณีที่นายจ้างไม่แจ้งให้ลูกจ้างทราบการย้ายสถานประกอบกิจการล่วงหน้าตามวรรคหนึ่ง ให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยพิเศษแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้ายสามสิบวัน หรือเท่ากับค่าจ้างของการทำงานสามสิบวันสุดท้ายสำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วยด้วย ลูกจ้างมีสิทธิยื่นคำขอให้คณะกรรมการสวัสดิการแรงงานพิจารณาภายในสามสิบวันนับแต่วันที่นายจ้างย้ายสถานประกอบกิจการว่า เป็นกรณีที่นายจ้างต้องบอกกล่าวล่วงหน้าหรือลูกจ้างมีสิทธิบอกเลิกสัญญาจ้างโดยมีสิทธิได้รับค่าชดเชยพิเศษตามวรรคหนึ่งหรือไม่ คำวินิจฉัยของคณะกรรมการสวัสดิการแรงงานให้เป็นที่สุด เว้นแต่นายจ้างหรือลูกจ้างจะอุทธรณ์คำวินิจฉัยต่อศาลภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัย ในกรณีที่นายจ้างเป็นฝ่ายนำคดีไปสู่ศาล นายจ้างต้องวางเงินต่อศาลตามจำนวนที่ต้องจ่ายแก่ลูกจ้างที่ยื่นคำขอตามวรรคสาม จึงจะฟ้องคดีได้ การบอกเลิกสัญญาจ้างตามมาตรานี้ ลูกจ้างต้องใช้สิทธิภายในสามสิบวันนับแต่วันที่นายจ้างย้ายสถานประกอบกิจการ หรือนับแต่วันที่คำวินิจฉัยของคณะกรรมการสวัสดิการแรงงานหรือคำพิพากษาของศาลเป็นที่สุด<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2301902892805845051-6905100631109952863?l=law2surin.blogspot.com' alt='' /></div>psarunphttp://www.blogger.com/profile/15166932643511198415noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2301902892805845051.post-87234955279954964072009-08-09T19:42:00.000-07:002009-08-09T20:18:36.944-07:00เรื่องที่ 1 ลักษณะที่ 2 ความผิดเกี่ยวกับการปกครอง หมวดที่ 1 ความผิดต่อเจ้าหน้าที่ มาตรา 144 และมาตรา 149 <br />เรื่องที่ 2 ลักษณะที่ 3 ความผิดเกี่ยวกับกระบวนการยุติธรรม หมวดที่ 2 ความผิดต่อเจ้าหน้าท่ี่กระบวนการยุติธรรม มาตร 173 และมาตรา 172 และมาตรา 174<br />เรื่องที่ 3 ลักษณะที่ 6 ความผิดภยันอันตรายต่อประชาชน มาตรา 220 และมาตรา 225<br />เรื่องที่ 4 ลักษณะที่ 7 ความผิดเกี่ยวกับการปลอมและแปลงเอกสาร หมวดที่ 3 ความผิดเกี่ยวกับเอกสาร<br />มาตรา 264 และมาตรา 265 และมาตรา 268<br />ลงชื่อ นคพล<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2301902892805845051-8723495527995496407?l=law2surin.blogspot.com' alt='' /></div>รวมอาญา1http://www.blogger.com/profile/14681304501390730607noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2301902892805845051.post-30145964933035878752009-08-07T01:25:00.001-07:002009-08-07T01:32:29.485-07:00<span style="color:#000000;"><span style="color:#000066;">มาตรา 136</span> ผู้ใดดูหมิ่นเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่หรือเพราะได้กระทำการตามหน้าที่ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปีหรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ<br /><span style="color:#000066;">มาตรา 137</span> ผู้ใดแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงานซึ่งอาจทำให้ผู้อื่นหรือประชาชนเสียหาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ"<br /><span style="color:#000066;">มาตรา 138</span> ผู้ใดต่อสู้หรือขัดขวางเจ้าพนักงานหรือผู้ซึ่งต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายในการปฏิบัติการตามหน้าที่ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ<br />ถ้าการต่อสู้หรือขัดขวางนั้น ได้กระทำโดยใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่"<br /><span style="color:#000066;">มาตรา 139</span> ผู้ใดข่มขืนใจเจ้าพนักงานให้ปฏิบัติการอันมิชอบด้วยหน้าที่หรือให้ละเว้นการปฏิบัติการตามหน้าที่ โดยใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสี่ปี หรือปรับไม่เกินแปดพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ"<br /><span style="color:#330099;">มาตรา 140</span> ถ้าความผิดตาม<span style="color:#000066;">มาตรา 138 วรรคสอง</span> หรือ<span style="color:#330099;">มาตรา 139</span> ได้กระทำโดยมีหรือใช้อาวุธ หรือโดยร่วมกระทำความผิดด้วยกันตั้งแต่สามคนขึ้นไป ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ<br />ถ้ากระทำโดยอ้างอำนาจอั้งยี่หรือซ่องโจร"</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2301902892805845051-3014596493303587875?l=law2surin.blogspot.com' alt='' /></div>psarunphttp://www.blogger.com/profile/15166932643511198415noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2301902892805845051.post-53416051592250044732009-07-28T19:30:00.001-07:002009-07-28T19:35:25.386-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_hlYuySGyuqE/Sm-0_hIZnZI/AAAAAAAAAAU/02L1RK-z3CU/s1600-h/DSC00456.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363704684539911570" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_hlYuySGyuqE/Sm-0_hIZnZI/AAAAAAAAAAU/02L1RK-z3CU/s320/DSC00456.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_hlYuySGyuqE/Sm-0j-h11XI/AAAAAAAAAAM/G2XqNgYjno8/s1600-h/DSC00460.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363704211394909554" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_hlYuySGyuqE/Sm-0j-h11XI/AAAAAAAAAAM/G2XqNgYjno8/s200/DSC00460.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div><br />สามัคคีรวมใจ<br />แข่งฟุตบอลระหว่างรุ่นพี่กับรุ่นน้อง สนุกมาก<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2301902892805845051-5341605159225004473?l=law2surin.blogspot.com' alt='' /></div>psarunphttp://www.blogger.com/profile/15166932643511198415noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2301902892805845051.post-19516629862617406922009-07-28T02:23:00.000-07:002009-07-28T02:32:29.215-07:00คงต้องขอตอบตามตรง ว่ายากครับ <br />ต้องเขียนหลักกฏหมาย<br />องค์ประกอบของฐานความผิด<br />แล้วอุทาหรณ์เข้าได้กับฐานความผิดใด<br />หลังจากวินิจฉัยตามฐานความผิดแล้ว<br />จึงสรุปความ<br />ตอบว่าผิดได้ 20 คะแนน<br />ตอบว่าไม่ผิดได้ 5 คะแนน<br />ขอให้เพือนเลือกเอาตามอัธยาศัยนะครับ<br /> ลงชื่อ นคพล<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2301902892805845051-1951662986261740692?l=law2surin.blogspot.com' alt='' /></div>psarunphttp://www.blogger.com/profile/15166932643511198415noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2301902892805845051.post-50678632121119125632009-07-28T01:11:00.000-07:002009-07-28T01:24:01.607-07:00<span style="color:#cc0000;">อาญา2ของยากมาแล้ว</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2301902892805845051-5067863212111912563?l=law2surin.blogspot.com' alt='' /></div>psarunphttp://www.blogger.com/profile/15166932643511198415noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2301902892805845051.post-46450536318385736192008-12-15T00:47:00.000-08:002009-01-04T22:04:45.760-08:00<span style="font-family:arial;color:#000099;"><strong>สรุปเน้นมาตราอาญา1</strong></span><br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ข้อ 1. เรื่องเจตนา ไดแ้ ก่<br />มาตรา 59 วรรค 1 ( บุคคลจะรับผิดทางอาญาเมื่อกระทำาโดยเจตนา )<br />มาตรา 59 วรรค 2 ( เจตนา ประเภท ประสงค์ต่อผล หรือ เล็งเห็นผล )<br />มาตรา 59 วรรค 3 ( การกระทำาต้อง รู้ ข้อเท็จจริงอันเป็น องค์ประกอบของความผิด )<br />มาตรา 59 วรรค 4 ( การกระทำาโดยประมาท )<br />มาตรา 59 วรรค 5 ( การ งดเว้น การกระทำา )<br />มาตรา 60 ( เจตนา โดย พลาด )<br />มาตรา 61 ( สำาคัญผิดในตัวบุคคล)<br />มาตรา 62 ความสำาคัญผิดในข้อเท็จจริง ( ต้องศึกษาเทียบกับการขาดองค์ประกอบตาม<br />มาตรา 59 วรรค 3 เพราะใกล้เคียงกัน )<br />มาตรา 63 ความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำาและผล<br />ข้อ 2 เรื่อง เหตุยกเว้นโทษ เหตุยกเว้นความรับผิด เหตุลดโทษ ได้แก่<br />มาตรา 67 ( 1 ) ( 2 ) คือ เหตุยกเว้นโทษ เรียกสั้น ๆ ว่า จำาเป็น<br />มาตรา 68 เหตุยกเว้นความผิด เรียกสั้น ๆ ว่า ป้องกัน<br />มาตรา 72 เหตุลดโทษ เรียกสั้น ๆ ว่า บันดาลโทสะ<br />ข้อ 3 เรื่อง พยายามกระทำาความผิด ตัวการ ผู้ใช้ ผู้สนับสนุน<br />มาตรา 80 พยายามกระทำาความผิด<br />มาตรา 81 พยายามไม่บรรลุผลอย่างแน่แท้<br />มาตรา 82 ผลของการยับยั้ง กลับใจ แก้ไข ของผู้กระทำ<br />มาตรา 83 ตัวการ<br />มาตรา 84 ผู้ใช้<br />มาตรา 86 ผู้สนับสนุน</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2301902892805845051-4645053631838573619?l=law2surin.blogspot.com' alt='' /></div>psarunphttp://www.blogger.com/profile/15166932643511198415noreply@blogger.com1